قصه پر رنج عشق ما هم شد برای تاریخ یک ماجرایی تا که مردم بدانند عاشقی دارد بهای سنگین و جزایی محکوم شدم به اثبات محشر با زیبایی چشمان پشت پلک هایت یا رب ! تو دانستی جز تماشای چشمانش نکردم هیچ خطایی در شب های هجران چه کسی است غریب تر از من؟ کجاست؟ تیغ آغشته به سم بی وفایی زخمی زده که ندارد دوایی زان دلبر بی وفا هیچ نماند جز برف روی سرم در ایام جوانی نوشتم شعر آخر را با چشمان خیس در یک هوای بارانی آه روزگار،عاقبت چشمان شیدایش مه شب های رقیب ما شد در لباس سفید و ابدی بنگر بی حالی چشمان خسته ام را بعد از جدایی با سپاس فراوان:یلدا بیابانی Instagram:Yalda_bn74

امشب بگذار در آغوش تو بروم به خواب با بوسه باران هایت دوباره بشوم بی تاب آرام جان رخست ده غرق در عطر تن تو بشوم در ظلمت امشب چشمان روشنت باشد همچو مهتاب هنوز شیطنت نگاه مردانه ات زیباست برای من با صدای نفس های عمیقت بکن باز حال مرا خراب امشب را مگیر تا که در گوشت بگویم درد میکشم دور از چشمان تو من میشوم بی پناه و خانه خراب آرام دستانت را بر دور گردن و گلوی من بکش امشب بین مادن و مرگ من بکن فقط یک انتخاب دوستتان دارم:یلدا بیابانی Instagram:Yalda_bn74

مرا به مرز جنونم بردی و خود رفتی تنها چون بوی خوش گل رز رفتی به سرعت با باد صبا به شیشه نظر کردی و افسوس خود سنگ شدی ساکن جان بودی و بی رحمانه حذر کردی ز ما وه از این غم ایام هجران که نالان کرده مرا به جان تو تا سحر متوسل شدم به دامان خدا روزهایم تیره تر از شب های بی مهتاب شده است من محکوم به اسارت در زنجیر عشق وتو هستی کجا؟ امشب در اوج بی تابی تیغ آخر را بر رگ میزنم برای برگشتن روح خسته به جسمم مکن بیهوده دعا ارادتمند:یلدا بیابانی ی

سلام و وقت بخیر خدمت دوستان عزیزم ماه خون است و ماه عزا.این ایام را به شما خوبان تسلیت عرض میکنم.ممنون بابت ایمیل هاتون و ممنونم بابت حمایتتان. یه عده ای از دوستان اشاره داشتن که چرا از خودم تو وبلاگ مطلب نمیزارم.خب عزیزان نوشته های هر شاعری حال خودش رو بیان میکنه.نشان به آن نشان که شهریار با عشقش شهریار شد. شاید سکوت در مقابل جفای روزگار بهترین سخن باشد.به یاد روزهایی که گذشت و به احترام عشق پاکی که لمس نشد و همیشه دردهایش برایم سر مگو شد سکوووتی میکنم تا لحظه ای که نفس یاری کند.دردهای نهان این قلب در سینه را شاید جز خاک کسی نتواند بشنود و اینم جواب سوال

صبح چشم باز کردم نبود خبر از رویا تنم میلرزد که هنوز هستم بیکس و تنها بی تو این خانه سلول ترسناکی شده است دگر از پشت پنجره غم آلودش خورشید نیست پیدا گر تو خواهی وصال همین جاست نزدیک است در آغوش هم که باشیم مرگ دور است از ما چشم پر خون مرا بنگر در ایام پرتکرار جدایی مهربانم اینگونه تنها و غریبانه سفر کردن بگو چرا؟ هیچ عاشقی مثل من دیوانه و بی تاب نیست چون کسی مثل تو نیست شیدا و چشم زیبا حال چند شب را نوشتم بدانی گریه از جدلیی کردم شب را به آتش کشیدم افسوس هنوز هستی آن سر به هوا ارادتمند:یلدا بیابانی Instagram:Yalda-bn74

چند سالی در تمنای داشتنت دست های من بود به سوی آسمان جهول و عاقل و دیوانه همه شنیدند رنج های مرا در انتهای داستان به عهد و پیمانم من ساده باقی ماندم ای دلربای بی دل افسوس آرزو ماند برای من وداع آخر در آغوشت بااین جهان چشمان آرام و زیبایت تعبیر تمام خواب های من بود آرام جان غریبانه رفتی و ندادی برای دلخوشی ما دستی تکان نشستم عمری چشم به راهت که بیایی ولیکن نیامدی تلف شد عمر و جوانی افسوس نشدی یک شب انیس و هم زبان ارادتمند:یلدا بیابانی

مونس شب های بارانی من کجایی؟ سکوت را نشکستم با اشک باشد که تو بیایی سپیده سر زد و باز نیامد به چشم خوابی به چشمان خیسم در قمار عشق نکردم خطایی ترسم از جور و جفای روزگار نامرد بود عاقبت جز مردن نشد زیر لب سوخته هیچ دعایی این طلسم شکستنی بود با بوسه ای از کنج لب تو شعر هم بوی غم گرفت و به سر نیامد ایام جدایی یه یزدان پاک من فدای چشمان آن دلبر نامهربان شدم رفت و نفس های آخر را میکشم در ثانیه های تنهایی ارادتمند؛یلدا بیابانی Instagram:Yalda_bn74